W dużej większości przypadków, główną przeszkodą w osiągnięciu maksymalnej wydajności granulatora jest jakość pary. Skondensowana para służy jako smar dla materiału przechodzącego przez matrycę.

Teoretycznie każda cząstka zostaje pokryta filmem wilgoci i to redukuje tarcie. Redukcja tarcia przyczynia się do wzrostu wydajności granulatora i wydłużenia żywotności matrycy i rolek. Dzięki zastosowaniu pary i podwyższonej temperaturze zachodzi częściowa transformacja skrobi (żelatynizacja) co sprawia, że granulki są bardziej zwarte i gęste.

Żelatynizacja to proces zamiany skrobi w cukry proste, pod wpływem czasu, temperatury i odpowiedniego poziomu wilgotności.

Zarówno czas pozostawania materiału w kondycjonerze jak i temperatura i wilgotność są zwykle wystarczające aby zaszła ta transformacja.

Jak wiadomo doświadczenia, idealna temperatura do osiągnięcia najlepszych rezultatów, dla większości rodzajów paszy, to około 75o C, lub więcej. A poziom wilgotności surowca wchodzącego do matrycy powinien wynosić od 17 do 18%.

Nie można być w tej kwestii kategorycznym, ale te dane sprawdzają się dla większości pasz.
Większa ilość pary dodawana nawet w dużych odstępach czasowych, powoduje wyrabianie surowca i zatykanie matrycy. Problem zwykle się rozwiązuje podwyższając temperaturę bez zbytniego zwiększana wilgotności. Projektując linie do produkcji pary należy mieć to na uwadze.

Jest niezwykle ważne aby zasilanie parą było stałe, o najwyższej możliwej temperaturze, suche i przy niezmiennym ciśnieniu, a przede wszystkim aby para była pozbawiona wilgoci i nie skroplona.
W przypadku kiedy para zawiera za dużo wody, wymieszany surowiec jest nazbyt wilgotny do uzyskania wymaganej temperatury.

W niektórych krajach, jak np. Stany Zjednoczone, ta kwestia nie jest tak istotna, gdyż zboża tam stosowane charakteryzują się niską zawartością wilgoci.

Z całą pewnością nie można być kategorycznym co do warunków kondycjonowania, należy być elastycznym i dostosować je do receptury danego granulatu, mając na uwadze różną zawartość protein, skrobi i melasy.

Ciśnienie procesu granulowania można także regulować zwiększając poziom wilgotności. Ale wzrost wilgotności nie powinien być konieczny jak tylko w przypadkach kiedy wilgotność surowców pierwszych jest bardzo niska.